Τα ζιζανιοκτόνα δρουν παρεμβαίνοντας στις φυσιολογικές και βιοχημικές διεργασίες των ζιζανίων μέσω χημικών ουσιών, οδηγώντας στο θάνατο ή την αναστολή της ανάπτυξής τους. Οι μηχανισμοί δράσης των ζιζανιοκτόνων είναι ποικίλοι, κυρίως στους ακόλουθους:
1. Παρεμβολή στη φωτοσύνθεση: Για παράδειγμα, τα ζιζανιοκτόνα τριαζίνης μπλοκάρουν τη φωτοσυνθετική αλυσίδα μεταφοράς ηλεκτρονίων, προκαλώντας το θάνατο των ζιζανίων επειδή δεν μπορούν να συνθέσουν ενέργεια.
2. Αναστολή της σύνθεσης αμινοξέων: Για παράδειγμα, το glyphosate αναστέλλει τη συνθάση EPSP, εμποδίζοντας τη σύνθεση των αρωματικών αμινοξέων.
3. Διαταραχή της κυτταρικής διαίρεσης: Για παράδειγμα, τα ζιζανιοκτόνα δινιτροανιλίνης αναστέλλουν το σχηματισμό μικροσωληνίσκων, αποτρέποντας την κυτταρική διαίρεση.
4. Μίμηση φυτικών ορμονών: Για παράδειγμα, το 2,4-D υπερδιεγείρει την ανάπτυξη, οδηγώντας σε παραμορφωμένα και νεκρά ζιζάνια. Η επιλεκτικότητα των ζιζανιοκτόνων εξαρτάται από τις μεταβολικές διαφορές μεταξύ των καλλιεργειών και των ζιζανίων. Τα μη εκλεκτικά ζιζανιοκτόνα έχουν θανατηφόρο αποτέλεσμα σε όλα τα φυτά.
